۱۳۸۶ دی ۲۹, شنبه

روزی باید، از تمام آنچه نوشته‌ام، از تمام بودنم، توبه کنم..

بگذار بار دیگر به شهری بازگردم که خواب‌های مرا زنده خواهد کرد. من می‌خواهم به کودکی خویش بازگردم، به پاک‌ترین رویاها.
به سوی آنچه مرا هفت‌ساله بودن بیاموزد.
که همه‌چیز را با رنگ‌های کودکانه بیامیزد.
پای پله‌ها بنشینم و به صدای شستن ظرف‌ها گوش بدهم

نادر ابراهیمی - بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم

..
ارسال یک نظر