۱۳۹۱ فروردین ۲۷, یکشنبه

کسی اگر سه‌شنبه ۲۹ فروردین، بین ساعت ۵ تا ۶:۳۰، گذارش به مجلس ختم حامد مقصودی در مسجد امیرالمومنین دزاشیب افتاد، وحید را از طرف من محکم در آغوش بگیرد، بگوید که «غمت را،  داغت را ای رفیق! از اینجا  همراهم.»

نمیدانم کسی اگر چنین کند، مرهم کوچکی بر زخم این دلتنگی و فاصله‌ی نکبت‌بار از جای و رفیقی که «باید» باشم کنارش اکنون می‌شود یا نه؟ ولی من به شدت سپاسگزارش خواهم بود.


ارسال یک نظر