۱۳۹۱ خرداد ۲۰, شنبه

فیس‌بوک‌ی‌جات!

مدت‌هاست که اکانت فیس‌بوکم را بسته‌ام. امروز که برای کاری، مجبور شدم به صورت موقت بازش کنم تا بتوانم به صفحه‌ی یکی از دوستان دسترسی داشته باشم. در خلال بال بال زدن‌های فیس‌بوک که این کاربر را از بستن دوباره اکانت، پشیمان کند (نشان دادن عکس و ... با لحن مظلومانه‌ای یادآوری کردن این که «دلت برای این‌ها تنگ میشه‌ها...»)، متوجه شدم دو نفر تا از دوستان، شش ماه است که با هم ازدواج کرده‌اند! دو نفری که از قضا جای خیلی دوری هم نیستند (بله مقیاس دوری و نزدیکی در اینجا، برایم عوض شده است) و می‌توان امید به گرفتن شیرینی و شام هم داشت. چند ماه پیش هم در موقعیت مشابه‌ای، با عکس‌های عروسی دو نفر دیگر از دوستان رو‌به‌رو شدم! اینطور به نظر می‌رسد که در جزیره‌ی فیس‌بوک زندگی کاملا در جریان است! بدون اعتنا به دنیای خارج :)

نکته‌ی بامزه‌ای که به چشمم آمد، این بود که دو نفر از دوستان، که زمانی حرف مشترک ناشی از پایه‌ی فکری مشترک زیادی با هم داشتیم، عکسی (یا صفحه‌ای! نمی‌دانم درست) را لایک زده بودند و یا همخوان کرده بودند، با این عنوانی شبیه «برای آزادی میرحسین از حصر، عضو این صفحه شوید». حالا من مدام ذهنم درگیر این است که عضو یک صفحه‌ی فیس‌بوک شدن، چطور می تواند به آزادی میرحسین از حصر مربوط باشد؟ یعنی این دوستان محترم، قبل از اینکه آن دکمه‌ی کذای لایک و هم‌خوان/عضو شدن را بزنند، از خودشان این سوال را نپرسیدند؟ برایش جواب دارند؟ یا که از ثمرات آن صفحه‌ی سفید و آبی فیس‌بوک است که «کنش» سیاسی جماعتی، شده است کلیک کردن «طوطی‌وار» و بی پرسش دکمه‌ی لایک و هم‌خوان؟ (نه حتی کنش سیاسی، بلکه شوخی و دعوا و آشتی و اصولا خیلی «اعمال» دیگر!)

یادم باشد اگر روزی خواستم دست به «کنش»ی بزنم، یا چیزی را «تغییر» دهم، یا «اعتراض» و «تایید»ی داشته باشم، از پشت مونیتور و صفحه‌ی فیس‌بوک و پلاس و هزار حیوان جورواجور دیگر نباشد! در جای واقعی خودش باشد! با هزینه‌ی واقعی خودش و به دور از این کلیک‌های طوطی‌وار و اثرات «مجازی» و تو خالی‌اش!

بله این‌ها همه‌اش بدیهی است. اما با دیدن این موارد آخر، گفتم به خودم یادآوری‌اش کنم.

پی‌نوشت اول : اندکی مرتبط، از صفحه‌ی آقا استالمن!

پی‌نوشت دوم : تیر ماه عروسی دو نفر دیگر از دوستان است، شهریور دو نفر دیگر! چه خبره؟ رژیم عذایی خاصی دارند بچه‌ها یعنی؟ یا که چی؟


ارسال یک نظر