ه‍.ش. ۱۳۹۳ مرداد ۲۶, یکشنبه

ستاره آی ستاره

مشغول گذراندن عصر خاکستری آخرین روز هفته بودم که دوست این ترانه را برایم فرستاد. این را برایم فرستاد و پوسته‌ام انگاری که شکست و پرتاب شدم به خانه‌ای کوچک در خیابان نبرد جنوبی، نرسیده به خاوران تهران. پدر برای کارش، مدام می‌رفت شیروان. روزی که بر می‌گشت، با مادرم و خواهر پنج ساله، کنار در خانه به انتظارش می‌نشستیم و پیچ کوچه را سرک می‌کشیدیم. پرتابم کرد به بیوک آبی رنگ پدربزرگ که برای پر کردن تنهایی به خانه‌مان می‌آمد و شیشه‌هایش برقی بود. به مادربزرگی که سرطان گرفت و نوروزها شهرستان، خانه‌شان می‌ماندم برای کمک در عید دیدنی‌ها. به کتاب‌های کانون پرورش فکری نوجوان. به برنامه‌ی کودک تلویزیون. پدربزرگ را هنوز در خواب می‌بینم. مادربزرگ را هم. خانه‌ی کوچک خیابان نبرد جنوبی را هم.

*ستاره آی ستاره*
https://m.soundcloud.com/babak-mix/dkpcqs22rhmz

گنجشک ناز و زیبا، که می‌پری اون بالا
بال و پرت به رنگ خاک، دلت مهربون و پاک
به من بگو وقتی که پر کشیدی، بابام رو تو ندیدی؟

دیدمش از اینجا رفت، اون بالا بالاها رفت
پیش ستاره‌ها رفت، یواش و بی صدا رفت

ستاره آی ستاره، پولک ابر پاره
خاموشی یا می‌تابی، بیداری یا که خوابی
به من بگو وقتی که خواب نبودی، بابام رو تو ندیدی؟

دیدمش از اینجا رفت، اون بالا بالاها رفت
از این طرف از اون راه، رفته به خونه ماه

ماه سفید تنها، که هستی پشت ابرا
نقره‌نشون کهکشون، چراغ سقف آسمون
به من بگو وقتی که نور پاشیدی، بابام رو تو ندیدی؟

همین‌جا پیش من بود، نموند و رفت زود زود
اون بالا بالاها رفت، بابات پیش خدا رفت

خدا که مهربونه، پیش بابام می‌مونه
گریه نمی‌کنم من، که شاد نباشه دشمن
ارسال یک نظر