۱۳۸۶ بهمن ۲۲, دوشنبه

کرگدن ۲ یا چرا همچنان امیدوار ...


زندگی در ناخوش‌ترین و نکبت‌بارترین حالت وجودی‌اش هم، پر است از لحظه‌های منفرد و نابی که اشک شوق بر گونه‌ات روان می‌کند.

شاید این است راز امید کرگدن‌ها که ناامیدی نمی‌شناسند...

۲ نظر:

ناشناس گفت...

خیلی موافقم !باید در هر شرایطی به دنبال چیزی بگردیم که امیدوارمان کند !

ناشناس گفت...

... و عاقبت این شده است که مسلمانان برای خوب بودن و خوب ماندن و امید داشتن ، کرگدن ها را سرلوحه زندگی خود قرار می دهند ، در حالی که همه انسانهای خوب و متعالی را از یاد برده اند و این همه دلیل برای خوب زندگی کردن را فراموش کرده اند .